Nad Porami Roku Nad Porami Roku

Ludzie mają w szybach obłoki,
że mieszkają w niebie, nie wiedzą.
Narzekają na życia ciasnotę,
z kłopotami na sofach swych siedzą.

bridge


Ludzie mają w oknach firanki,
które marzą o tańcu na wietrze.
Ludzie, dajcie im wreszcie pohulać,
wpuście niebo, słońce, powietrze.

bridge


Niech na szafach rozsiądą się ptaki,
na herbatę niech księżyc wpadnie.
i pomyślcie, ludzie kochani,
jak się w życiu wam zrobi ładniej.

bridge


I o deszczu koniecznie pomyślcie,
codzienności kurz niech wypłucze,
kiedy spływa po nieba lustrze,
kropelkami w parapet tłucze.


solo instr.

Niech na szafach rozsiądą się ptaki,
na herbatę niech księżyc wpadnie.
i pomyślcie, ludzie kochani,
jak się w życiu wam zrobi ładniej.

bridge

Przytul mnie, proszę, jeszcze raz
i jeszcze raz, i jeszcze...
Niech się przetoczy obok czas,
a łzy niech spłyną z deszczem.

ref.
Przytul mnie, proszę, jeszcze raz
jak w tańcu na parkiecie.
Zaszumi nam muzyką las
co z wiatrem gra w duecie.

Tak najzwyczajniej przytul mnie
na jedną małą chwilę.
Niech znikną z oczu myśli złe,
odfruną jak motyle.

ref.
Przytul mnie, proszę, jeszcze raz
jak w tańcu na parkiecie.
Zaszumi nam muzyką las
co z wiatrem gra w duecie.

Niech gdzieś zabłądzą w sinej mgle
i wrócić nie potrafią.
My w przytuleniu trwajmy tak,
jak ramka z fotografią.

ref.
Przytul mnie, proszę, jeszcze raz
jak w tańcu na parkiecie.
Zaszumi nam muzyką las
co z wiatrem gra w duecie.

ref. modulacja
Przytul mnie, proszę, jeszcze raz
jak w tańcu na parkiecie.
Zaszumi nam muzyką las
co z wiatrem gra w duecie.

Lubię błądzić po bezdrożach moich myśli
i zaglądać, gdzie "dobranoc" mówi bies.
Lubię kiedy cel podróży mi się przyśni
i odszukać go, naprawdę trudno jest.

ref.
Zaczepiając się plecakiem o gałęzie,
grzęznąc w błocie kiedy niebo leje łzy,
nie żałuję że mnie nie ma na East Endzie,
na Riwierze nie odwiedzam kasyn gry.

Bo ja lubię bezdrożami się poruszać
gdzie śpiew ptaków i pokrzywy aż po uszy,
cisza daje znać o sobie leśnym gwarem
a jej echo jest jak balsam dla mej duszy.

Stało się światło, żeby zobaczyć.
Stało się światło, żeby uwierzyć.
Ciemność zakłada woal zwątpienia,
często też z lękiem karze się zmierzyć.

ref.
Kiedy się w mroku budzą demony,
wielokrotnieją w bezsenne noce,
świtu kaganek tli się nadzieją,
jaśniejąc blaskiem w zimnej pomroce,

Światło to dotyk rzeczywistości,
z ciemnej doliny powrót na szczyt.
Bądź moim światłem, które prowadzi
jak nie potrafił prowadzić nikt.

Wstęp



Ściegiem ozdobnym zszywam minuty,
czasem dorzucam wiatrowe granie,
jakieś ćwierćnuty, jakieś półnuty,
moszczę Aniołom wygodne spanie.

bridge. 2x

Ze złotych myśli - krągłe cekiny,
z babiego lata - przędze najcieńsze,
kryształy rosy - aż z połoniny
i szmery trawy, te najtajniejsze.

A wszystko po to, by odpoczęły,
na tych efektach mojego szycia,
by swą opieką znów nas objęły,
wiodąc bezpiecznie po ścieżkach życia.

A wszystko po to, by odpoczęły,
(pracują przecież całkiem społecznie),
by swą opieką znów nas objęły,
wiodąc po ścieżkach życia bezpiecznie.

bridge. 2x

ref. 2x
Ściegiem ozdobnym zszywam minuty,
czasem dorzucam wiatrowe granie,
jakieś ćwierćnuty, jakieś półnuty,
moszczę Aniołom wygodne spanie.

Wstęp






Młody człowiek z gitarą,
zapytał nieśmiało,
czy ja mogę tu zagrać poezję?,

Szczere chęci miał w sobie,
zapał wielki i zdrowie,
bez poezji żyć przecież nie mogę.

ref.
Bo to scena Offowa,
bo to scena kultowa,
folk, ballada, wędrowanie,
z Aniłoami wierszogranie,

bez dotacji i układów,
bez korupcji, lecz z zasadą,
robisz muzę jesteś sobą,
nikt nie będzie gardził Tobą,

Jesteś wolny czujesz bluesa,
Muza niesie Cię od rana,
Tutaj zawsze możesz zagrać,
To tradycja *** Wierszogrania ***.

A przy drodze na szlaku, Stoi Anioł wędrowny,
Szczery uśmiech na twarzy, chociaż chłodny,
Wrażeń mnóśtwo w plecaku i bez grosza w kieszeni,
Teraz muza dla niego ze sceny.

ref.



Scena jaka jest tutaj,
wszyscy wiedzą to wokół,
drzwi otwarte szeroko na oścież,

Gdy kapele już grają,
błyski fleszy migają,
Góry muzyką witają!,

ref.